Counterweight

Danser bij Westerpunt De Panne

Net voor je vanuit De Panne Frankrijk binnenwandelt, vind je Westerpunt. 
Het torent uit boven het strand en de duinen. Het is een uitkijkpunt, een landmark.

Je zou het ook kunnen lezen als een punt aan het einde van een kuststrook waar de meest banale bouwblokken werden uitgestrooid. Een vormeloze en troosteloze grijze muur die al vele decennia wordt opgetrokken op de grens tussen land en zee.

Westerpunt. Counterweight. Een betonnen sculptuur als een tegengewicht voor zoveel lelijkheid die zo kenmerkend is voor onze kustlijn. Gracieus en open ondanks de hoekigheid en het brute materiaal waaruit het werd opgetrokken.

Westerpunt is ook architectuur. Niet om in te wonen of in te werken. Architectuur om van te genieten. Een zinloos bouwsel voor de ene, eindeloze bron van inspiratie voor de ander. 

Niet moeilijk te raden in welke groep je mij mag plaatsen. Voor dit beeld vertrok ik extra vroeg. Het was nog donker toen ik de deur achter me dicht trok. Na een rit van twee uur werd ik getrakteerd op de ochtendzon, nog verscholen achter de duinen. Op het geluid van de zee die ritmisch aanspoelt op het strand. In het gezelschap van een enkele wandelaar. 

En na een tijdje ook van een danser voor wie Westerpunt het decor werd van zijn eigen werk. 

Westerpunt. Een van mijn beelden die ik indiende voor de Belgian Photo Awards. De nominatie heb ik op zak. Benieuwd hoever Westerpunt het zal schoppen.

Westerpunt is een project van Studio Moto (ontwerp), Mouton (stabiliteit) en Furnibo (uitvoering).

Nominatie voor de Belgian Photo Awards