Hello 2026, hello 50!
Met bakken energie begin ik aan een nieuw levensjaar.
50 vandaag. Maar meer dan ooit klaar om er dit jaar en het komende decennium voluit voor te gaan.
Een logisch kantelpunt
Met het afsluiten van 2025 werden ook enkele knopen doorgehakt.
Architectuurreportage dekt de lading niet langer — al wist je dat als regelmatige volger waarschijnlijk al.
Ik begon ooit als analoog geschoolde allround fotograaf.
Gaandeweg evolueerde mijn werk richting architectuurfotografie.
Architectuurreportage werd een duidelijke kapstok voor alles wat niets te maken had met huwelijken of familie-opdrachten.
Dat werkte.
En dat deed het lang.
Het medium bleef niet stilstaan
Maar beeld bleef bewegen.
Nieuwe perspectieven, nieuwe realiteit
Drones veranderden het perspectief.
Video werd onmisbaar.
Beelden reizen vandaag met twee klikken de wereld rond.
Met drie klikken ontstaat een werkelijkheid die nooit heeft bestaan — en ook nooit zal bestaan.
De uitdagingen zijn groter dan ooit.
De kansen ook.
En die heb ik gegrepen.
Fotografie én video, volwaardig naast elkaar
Fotografie blijft een vaste waarde in mijn werk.
Video is intussen uitgegroeid tot een volwaardig medium naast fotografie.
De eerste opdrachten die puur rond video draaiden liggen achter mij.
Niet perfect, maar wel professioneel — en elke keer beter.
Met elke opdracht groeien kennis, vertrouwen en ambitie.
Terug naar de kern: mijn naam, mijn werk
Tijd dus voor een jas die weer klopt.
Tijd om mijn personal brand Steven Massart opnieuw centraal te zetten.
Architectuurreportage blijft nog even bestaan,
maar mijn naam en gezicht staan weer op de voorgrond.
Zoals ze dat al 25 jaar doen voor al mijn klanten.
Elke foto maak ik zelf.
En dat blijft zo — met fotografie én met video.
Mijn missie
Hoogwaardige architecturale beeldproductie creëren
voor bedrijven die beeld belangrijk vinden,
ongeacht het medium.
Verjaardagsactie: 10% verjaardagskorting
Werk je aan een project waar sterke fotografie of video het verschil moet maken?
Ter gelegenheid van mijn 50e verjaardag koppel ik daar graag iets concreets aan.
Fotoreportages die:
vastgelegd worden tussen 7 en 14 januari, en
uitgevoerd kunnen worden vóór eind februari
komen in aanmerking voor een eenmalige verjaardagskorting van 10%.
Past dit binnen jouw planning?
Stuur gerust een bericht.
Bye bye 2025
Een jaar samenvatten
2025 zit er weer op.
Hoe vat je een jaar samen?
Een 100-tal opdrachten?
5 terabyte aan foto- en videofiles?
3 architectuurreizen?
400 gewandelde en 3400 gefietste kilometers, alleen en met de Voka-community?
Een fantastische vakantie met het gezin in Tsjechië?
Het afscheid van mijn mama, net voor kerstmis?
Ritme en contrast
Kijk je naar de kalme, grijze aanloop die na drie maanden ineens omhoog schoot
naar een periode met een bijzonder hoge werklast?
Een jaar is het allemaal.
En nog zoveel méér.
Samenwerkingen als fundament
Maar één ding is zeker.
Zonder alle fijne samenwerkingen.
Zonder het vertrouwen van klanten.
Zonder mensen die geloven in the extra mile
en daar samen voor willen gaan,
zou 2025 er helemaal anders hebben uitgezien.
Elke foto.
Elke videoclip.
Elk gesprek.
Elke meeting van het afgelopen jaar —
en alle jaren voordien —
heeft daaraan bijgedragen.
Dankbaarheid
Dank je wel voor het vertrouwen,
in het afgelopen jaar en de jaren voordien.
Vooruitkijken
Ik kijk uit naar méér fotografie en video.
Naar méér intense samenwerkingen in het komende jaar.
Ik heb er nu al zin in om opnieuw op stap te gaan
voor klanten die er al heel wat jaren bij zijn.
Tien jaar?
Het is geen uitzondering.
En daar ben ik trots op.
En ik ga graag de uitdaging aan
om samen met nieuwe klanten te kijken
hoe we ook hún beeldverhaal kunnen vormgeven.
Nieuw jaar
Met grote dankbaarheid kijk ik achterom.
Met veel vertrouwen ga ik het nieuwe jaar tegemoet.
Ik wens jullie allemaal een fantastisch nieuw jaar!
Dit was 2025 | PERI
Na het verfijnde detailwerk en de architecturale precisie van Nano architecten, volgt een heel ander speelveld.
Groter, ruwer en technischer. Werven waar schaal, veiligheid en timing het ritme bepalen.
Van architectuur naar infrastructuur
Waar architectuurfotografie vaak draait om compositie, materiaal en licht, vraagt werffotografie een ander soort aandacht. Infrastructuurprojecten zijn tijdelijk, voortdurend in beweging en sterk afhankelijk van de fase waarin een werf zich bevindt. Beeld maken op het juiste moment is cruciaal.
Dat spanningsveld tussen planning, uitvoering en beeld vormt al jaren de kern van mijn samenwerking met Peri Benelux.
Jarenlange samenwerking met PERI Benelux
Mijn eerste opdracht voor Peri ligt intussen al heel wat jaren achter ons. Sindsdien mocht ik voor Peri Benelux werken op werven die even indrukwekkend als divers zijn in schaal en context. Van Zeebrugge en Rotterdam tot Luxemburg en Mons.
Ik fotografeerde onder meer:
bruggen in opbouw,
grote uitkragingen bij woontorens,
kantoorgebouwen in het centrum van Brussel,
bekistingssystemen voor massieve keerwanden van dokken,
de werf van de Maasdeltatunnel,
de nieuwe opslagplaatsen van NIRAS in Dessel.
en nog tientallen andere projecten
Projecten die elk hun eigen technische uitdagingen en logistieke complexiteit meebrengen.
Werffotografie op complexe bouwplaatsen in 2025
Ook in 2025 werd ik opnieuw door Jessica en Peri Benelux op pad gestuurd. Voor werfupdates van de Royerssluis in het Antwerpse havengebied, verschillende projecten in de hoofdstad en recent nog de cementfabriek van Obourg, waar Peri onder andere meewerkt aan de bouw van een nieuwe silo.
Het zijn werven waar precisie, veiligheid en timing samenkomen, en waar professionele werffotografie en video essentieel zijn om de voortgang en toepassingen helder te communiceren.
Dronebeelden als meerwaarde op de werf
Waar en wanneer het kan, vul ik mijn reportages aan met dronebeelden. Vanuit de lucht wordt de schaal en complexiteit van een werf pas echt leesbaar. Het totale geheel van de Royerssluis bijvoorbeeld, of de site in Obourg, waar je anders enkel vanuit één vast standpunt in een kraan hetzelfde overzicht krijgt.
Dronefotografie biedt vrijheid, maar vraagt tegelijk uiterste concentratie, kennis van de omgeving en respect voor veiligheid en regelgeving op de werf.
Beelden maken in uitdagende omstandigheden
Werffotografie is zelden eenvoudig. De omstandigheden zijn nooit volledig voorspelbaar. Een werf ligt er niet proper of opgeruimd bij, machines en mensen zijn voortdurend in beweging en veiligheid is altijd aanwezig. Dronevliegen voelt soms als een choreografie met kranen, installaties en werfverkeer, waarbij timing en communicatie cruciaal zijn.
Net in die realiteit ligt voor mij de uitdaging én de meerwaarde van dit type fotografie en video.
Wat PERI zegt over de samenwerking
Voor Peri Benelux is het in beeld brengen van projecten een essentieel onderdeel van hun marketingcommunicatie. In de bouwsector moeten ze vaak snel schakelen: producten en toepassingen zijn soms maar kort zichtbaar binnen een specifieke fase van het bouwproces. Dat vraagt een vlotte afstemming tussen werf, sales, marketing en beeldenmaker.
Zoals Peri het zelf verwoordt:
“Voor PERI is het in beeld brengen van een project een essentieel onderdeel van onze marketingcommunicatie. In de bouwsector moeten we vaak snel schakelen: onze PERI-producten en toepassingen zijn soms maar kort in een specifieke fase zichtbaar. Dat vraagt een vlotte afstemming tussen werf, sales, marketing én Steven.
Net daarin maakt de samenwerking met Steven voor ons echt het verschil. Hij is flexibel en denkt proactief mee om meerdere werven te combineren. Hij gaat altijd net dat stapje verder door bijvoorbeeld spontaan zijn drone boven te halen voor sterke luchtbeelden en video’s die onze projecten perfect in beeld brengen.
Ook bij grotere en langdurigere projecten, zoals Royerssluis, verloopt alles bijzonder vlot. We sturen Steven meerdere keren langs om de voortgang vast te leggen en zo een timelapse op te bouwen. Dat gebeurt zonder zorgen: hij weet wat wij belangrijk vinden en verzorgt een vlotte communicatie, rechtstreeks met de sales- of project engineer. Dat niveau van zelfstandigheid en inzicht zorgt steeds weer voor perfecte beelden.”
— Jessica Ros - marketingmanagerPeri Benelux
Van uitvoerder naar vaste beeldpartner
Die manier van samenwerken maakt dat ik voor Peri Benelux niet als losse uitvoerder word ingezet, maar als vaste beeldpartner. Iemand die zelfstandig werkt, meedenkt en anticipeert op wat op een bepaald moment visueel relevant is.
Mijn rol bestaat erin om technische complexiteit, schaal en uitvoering om te zetten in helder en krachtig beeldmateriaal dat inzetbaar is voor marketing, communicatie en documentatie.
Dit was 2025 | Czaar & Ludo Bekker
Een langlopende samenwerking in architectuurfotografie, sociale woningbouw en publieke ruimte
Een samenwerking die groeit in tijd en inhoud
Deze terugblik op 2025 staat in het teken van czaar, een architectenbureau waarvoor ik ook dit jaar opnieuw meerdere projecten mocht documenteren. Het is een samenwerking die al jaren loopt en die zich kenmerkt door vertrouwen, inhoudelijke uitwisseling en een gedeelde aandacht voor maatschappelijke relevantie in architectuur.
Mijn kennismaking met het bureau gaat terug tot vóór czaar. Via Stad en Architectuur al in contact kwam met Ludo Bekker. En in de aanloop naar het Venetië-project dat me samen met Peter Van Impe en An Roovers op de internationale architectuurbiënnale in Venetië bracht, leerde ik Stefaan Feys kennen. Vanuit die context volgde de vraag om projecten van a33 in beeld te brengen. Wat begon als een eerste opdracht, groeide uit tot een langdurige samenwerking die zich later ook voortzette met czaar.
Architectuur documenteren doorheen Vlaanderen
Door de jaren heen werd ik door a33 en czaar naar uiteenlopende plekken gestuurd: het atoomdorp in Mol, het Sint-Pieterscollege in Leuven (waar ik zelf school liep), projecten in Nijlen, Antwerpen en vele andere locaties. Het ging daarbij nooit enkel om het vastleggen van een afgewerkt gebouw, maar om het begrijpen van de context, de schaal en de intenties achter het ontwerp.
Die manier van werken sluit nauw aan bij hoe ik architectuurfotografie benader: niet als registratie, maar als interpretatie. Elk project vraagt tijd, aandacht en een afweging tussen ruimte, gebruik en omgeving.
“Gewone mensen architectuur” als ontwerphouding
Czaar omschrijft hun werk vaak als “gewone mensen architectuur”. Dat begrip vat hun ontwerphouding bijzonder goed samen. Met beperkte middelen streven ze naar een zo hoog mogelijke woon- en gebruikskwaliteit, vaak voor doelgroepen met weinig marge of keuzevrijheid. In de sociale woningbouwprojecten die ik voor hen fotografeerde, staat woonkwaliteit consequent centraal.
Ook scholen vormen een belangrijk deel van hun portfolio. Daar geldt dezelfde ambitie: maximale ruimtelijke kwaliteit realiseren binnen doorgaans beperkte budgetten. Als fotograaf betekent dat werken met aandacht voor nuance, gebruik en schaal, zonder te vervallen in gratuit esthetiseren.
Ontwerpen en bouwen binnen realistische randvoorwaarden
Het is geen toeval dat Dethier in czaar een vaste partner vond voor hun design & build-projecten. In gesprekken met Bart Coenegrachts tijdens onze trip naar Barcelona, kwamen duidelijke parallellen naar voren tussen de ontwerpaanpak van czaar en de manier waarop Dethier zoekt naar haalbare bouwoplossingen met respect voor budget, planning en context. Die gedeelde ingesteldheid vertaalt zich in projecten die helder, robuust en uitvoerbaar zijn.
Een boek als fotografische terugblik
Een bijzonder moment binnen deze samenwerking was de vraag van Ludo Bekker om mee op pad te gaan voor het boek “Werken in het lelijkste land ter wereld”, dat hij samen met Eric Min schreef. Voor dit project maakten we een fotografische rondreis langsheen de belangrijkste realisaties uit meer dan veertig jaar architectuurpraktijk.
Die tocht bracht me naar nieuwe plekken in en rond Leuven, maar ook naar projecten die diep in het collectieve geheugen verankerd zitten, zoals Sint-Maartensdal en de Silvertop-torens langs de Antwerpse ring. Het werd een intense en inhoudelijk rijke opdracht waarin fotografie fungeerde als middel om architectuur, context en tijd met elkaar te verbinden.
De rol van beeld in architectuur
Bij de boekvoorstelling maakte ik een videomontage die het traject en de gesprekken rond het boek samenbrengt. Het volgende citaat van Ludo Bekker verwoordt treffend hoe beeld binnen hun praktijk functioneert en welke rol fotografie daarin kan spelen:
“Architectuur is oneindig veel meer dan het beeld dat je ervan te zien krijgt en toch is het beeld net datgene waarmee architectuur zich in onze herinnering verankert en deel van onze cultuur wordt.
Daarom moet de gebouwde leefomgeving er goed uitzien alsook de beelden die onze fotograaf ervan maakt. Die beelden hebben we nodig om te tonen welke de basisintenties waren bij het vormgeven van onze gebouwde ruimte. Ze zijn nodig om te verklaren, om te overtuigen en om te verleiden, om een draagvlak voor acceptatie te creëren en steun te krijgen om nieuwe projecten te verwezenlijken.
Met dit doel voor ogen doen we al een tiental jaren beroep op Steven Massart. Hij draagt bij tot de kwaliteit van onze portfolio, die de kwaliteit van ons architecturaal werk moet uitdrukken. Bij de vormgeving van het boek “Werken in het lelijkste land ter wereld”, dat ik samen met Eric Min schreef maakte ik met Steven een fototrip langsheen de belangrijkste projecten die we in een tijdspanne van meer dan 40 jaar realiseerden. Het resultaat mag er zijn”
Ludo Bekker - auteur & architect
Ik kijk alvast uit naar meer “gewone mensen architectuur” in 2026!
Dit was 2025 | AZ DIEST
Architectuurfotografie van een nieuw ziekenhuis in opleveringsfase
Groeien met schaal als architectuurfotograaf
Schaal is iets waar je in groeit. In mijn eerste jaren als architectuurfotograaf ging het vooral om woningen en interieurs. Projecten waarin je leert kijken, corrigeren en zoeken naar het juiste standpunt: hoe krijg je een woning in een smalle straat correct in beeld, hoe blijven lijnen recht en ruimtes leesbaar zoals ze door de architect werden ontworpen?
Gaandeweg groeien die projecten mee met je ervaring. Anno 2025 word ik gevraagd om grote kantoorgebouwen, complexe bouwsites en soms zelfs volledige stadsdelen te fotograferen. Of een volledig nieuw ziekenhuis, zoals het AZ Diest.
Architectuurfotografie in de laatste fase van een ziekenhuisproject
Begin juni klopten Archipelago en GAF bij mij aan. Zij stonden in voor het architecturale ontwerp en de begeleiding van de bouw van het nieuwe ziekenhuis in Diest en bevonden zich in de laatste rechte lijn richting oplevering. Net die fase is fotografisch bijzonder interessant, maar ook complex: het gebouw is quasi afgewerkt, terwijl de omgeving en de werking nog voortdurend in beweging zijn.
Ze vroegen mij om het ziekenhuis in beeld te brengen met aandacht voor architectuur, gebruik en context. Niet alleen als gebouw, maar als zorgomgeving in wording.
Drie fotorondes, één coherent beeldverhaal
Zoals bij veel projecten van deze schaal bleef het niet bij één bezoek. De opdracht werd bewust opgesplitst in drie fotorondes, elk met een eigen focus en doelstelling.
1. Verkennend werfbezoek
Een eerste bezoek diende om het gebouw te leren kennen, zichtlijnen te analyseren en het verhaal van de ontwerparchitecten te horen. Zo’n verkenning is essentieel om later gerichter en efficiënter te kunnen werken tijdens de effectieve fotoshoots.
2. Technische ruimtes en materiaalkeuzes
Tijdens de tweede fotoronde lag de focus op ruimtes die na ingebruikname moeilijk of zelfs onmogelijk fotografeerbaar zijn: OK’s, recovery, het bevallingskwartier en andere zorg- en technische zones. In deze fase werkte ik ook nauw samen met Gerflor. Door hun productkennis te combineren met mijn fotografische expertise konden we gericht zoeken naar beelden waarin vloer- en wandafwerkingen niet alleen correct worden weergegeven, maar ook bijdragen aan het verhaal van het gebouw. Het bundelen van expertise bleek hier cruciaal.
3. Ingebruikname, schaal en realiteit
Tijdens de derde en laatste ronde was het ziekenhuis effectief in gebruik. Deze fotoshoot werd grotendeels uitgevoerd in het gezelschap van de communicatieverantwoordelijken van GAF. Naast feedback en inhoudelijke aanwijzingen fungeerden zij af en toe ook als gelegenheidsmodel, wat zorgde voor extra schaal en context in de beelden.
Deze gezamenlijke shoot bleek bovendien leerrijk. Niet alle zichten die op plan worden aangeduid, blijken in de realiteit ook effectief fotografeerbaar. Sommige perspectieven laten zich enkel vertalen via renders. Net in dat spanningsveld tussen ontwerp en realiteit komt ervaring kijken: keuzes maken, bijsturen en zoeken naar beelden die wél werken en het gebouw correct en overtuigend tonen.
Fotografie op het snijvlak van techniek en creativiteit
Architectuurfotografie in een actief ziekenhuis vraagt voortdurend balanceren tussen techniek en creativiteit. Rekening houden met privacy, timing en gebruik is essentieel. Patiënten mogen niet herkenbaar in beeld, ruimtes moeten blijven functioneren en toch moet het architecturale verhaal helder blijven.
Het eindresultaat werd een veelzijdige beeldreeks: overzichtsbeelden op ooghoogte en met de drone, aangevuld met sfeerbeelden, detailopnames en technische fotografie. Ruimtes werden zowel leeg als in gebruik gefotografeerd, zodat het beeldmateriaal inzetbaar blijft in verschillende contexten: communicatie, publicaties, presentaties en portfolio’s.
Samenwerking als meerwaarde
Na aflevering volgden bijzonder positieve reacties van alle betrokken partners. Ook Archipelago verwoordde die samenwerking als bijzonder waardevol:
“Ook dit jaar was onze samenwerking met Steven Massart bijzonder vruchtbaar, onder meer in het kader van het project AZ Diest. De kwaliteit van zijn werk, gecombineerd met zijn luisterbereidheid en zijn zeer fijne aanvoelen van onze realiteit, komt in elk beeld tot uiting. Zijn foto’s tonen niet alleen het ziekenhuis, ze weerspiegelen wie we zijn en hoe wij onze projecten benaderen in functie van het welzijn van patiënten en ziekenhuispersoneel. Stevens werk ondersteunt onze communicatie door onze boodschap helderder, menselijker en impactvoller over te brengen.”
Voor mij is dat het beste bewijs dat aandacht voor proces, samenwerking en ervaring resulteert in beelden die verder gaan dan louter documentatie.