"Door het oog van de meester"

Af en toe hebben we wel eens een kleine discussie ten huize Massart. Ben ik een vakman of ben ik een kunstenaar? Mijn echtgenote vindt dat ik meer kunstenaar dan vakman ben, zelf neig ik eerder naar het vakmanschap. Wellicht ligt de waarheid ergens in het midden.

Door de jaren heen heb ik metier opgebouwd, ben ik gegroeid als fotograaf, groei ik nu ook als videograaf. Stilaan omschrijf ik mezelf als beeldenmaker. Foto en video zijn mijn media, de gebouwde wereld mijn onderwerp

Privéwoning, opdracht voor Lava architecten

Voor de klant, voor mezelf

Voor mijn klanten wil ik in de eerste plaats sterke, sprekende beelden maken die hun boodschap in de wereld zetten. We werken samen — als een tandem in heel wat gevallen — waarbij het mijn taak is hun projecten visueel te vertalen voor de buitenwereld. Hun onderliggende, veelal onuitgesproken boodschappen te capteren en om te zetten naar een begrijpelijk format. De gewone mens denkt immers niet in termen als verdichting, woonkwaliteit en duurzaamheid. Mensen willen een aangename woning die bij hen past, energiezuinig is en liefst binnen het voorziene budget wordt gerealiseerd. Hetzelfde geldt voor alle andere bouwsels. Daar ligt ook mijn kerntaak.

Maar dat wil uiteraard niet zeggen dat ik toekom op een locatie, achteloos wat beelden schiet op automatische piloot en weer vertrek. Ik tracht mezelf ook project na project uit te dagen en nieuwe invalshoeken te vinden. Eerst het klantenwerk, daarna de aanvullingen vanuit mezelf als fotograaf.

"Foto en video zijn mijn media, de gebouwde wereld mijn onderwerp."

Tadao Ando, Four cubes, gefotografeerd in Chateau Lacoste

Master QEP en About Space

Af en toe meet ik mezelf wel eens graag met anderen via wedstrijden. Of vind ik het interessant mijn standaard af te meten door de ogen van vakgenoten. Zo selecteerde ik in 2012 een reeks van 12 en in 2017 een reeks van 20 beelden en legde die als een panel voor aan een jury. Ze werden gehonoreerd door de Federation of European Photographers met een QEP in Architecture Photography (2012) en een MASTER QEP (2017).

Toegegeven, MASTER QEP staat mooi op een cv. Maar het was toch vooral een bevestiging dat ik de hoge kwaliteitsstandaarden behaalde die ik voor ogen had.

Ook toegegeven, als je doorheen vele reeksen beelden, gemaakt doorheen vele jaren en oneindig veel locaties gaat, dan kan je panels samenstellen die het pure vakmanschap overstijgen. Mijn MASTER QEP-reeks doopte ik later om tot "About Space", ook al tonen ze zelfs niet altijd de ruimte. Soms gaat het enkel over de suggestie van. Zeer bewust vastgelegd op het moment van de opname.

Slot

En ja, toegegeven, soms worden mijn beelden eerder kunstobjecten dan dat ze gewoon mijn visie waren op een project. Gezien door het oog van de meester. Al zal ik mezelf niet makkelijk zo noemen, ook al ben ik officieel afgestudeerd als "meester in de beeldende kunsten — optie fotografie". Van 2000 alweer geleden. In een ander tijdperk toen analoog nog alledaagse kost was.

En kijken is een kunde die velen verleerd zijn.