De keuze hangt af van:

• het aantal betrokken partners

• de communicatiedoelstellingen

• de schaal van het project

• de gewenste publicatiekanalen

Tijdens de voorbereiding bepalen we samen welke structuur het meest logisch is.

Eén opdrachtgever. Eén duidelijke positionering.

De klassieke vorm van samenwerking:
een architect, aannemer, ontwikkelaar of fabrikant die het project zelfstandig wil laten documenteren.

Kenmerken:

• Eén aanspreekpunt

• Eén communicatiestrategie

• Volledige focus op de visie van de opdrachtgever

• Heldere afspraken rond selectie en gebruik

Deze formule is geschikt wanneer het project inhoudelijk vanuit één partij wordt gepositioneerd.

Twee partners. Eén productie, elk met eigen accenten.

Bijvoorbeeld:

• architect + aannemer

• architect + fabrikant

• aannemer + studiebureau

De reportage gebeurt binnen één duidelijke beeldlijn.
Na de opname maakt elke partner zijn eigen selectie, afgestemd op zijn communicatie.

Voordelen:

• gedeelde productiekost

• geen dubbele shoots

• visuele consistentie

• efficiënte planning

Deze formule zorgt voor duidelijkheid en rust.

Drie of meer partners. Eén gezamenlijke beeldstrategie.

Bouwprojecten zijn (bijna) altijd het resultaat van samenwerking.
In een multi-formule worden ontwerp, uitvoering en productintegratie samen in beeld gebracht, binnen één duidelijke aanpak.

Geen losse belangen naast elkaar, maar één gecoördineerde productie.

Kenmerken:

• één productie

• gedeelde basisinvestering

• individuele selecties

• transparante gebruiksrechten

• maximale efficiëntie

De meerwaarde zit in:

• samenhang

• kostenefficiëntie

• een volledig verhaal

• een professionele uitstraling

Deze formule sluit het best aan bij hoe hedendaagse bouwprojecten vandaag worden gerealiseerd.