Feedback voor groei
“Dag Steven. … We moeten eens praten over een paar reportages die je afleverde. …”
Er zijn zo van die telefoontjes die je liever niet krijgt. Maar waarvan je wel blij zijn dat ze komen. Vorige week kreeg ik er zo eentje. Je weet dat er iets niet 100% goed zit -en het werd ook gezegd- maar je weet niet wat precies. Of hoe groot “de schade” is. Het is een boodschap die wat in het hoofd blijft malen en je onrustig maakt. Maar een klant die in dialoog wil gaan, wil de samenwerking verder zetten. Anders zou hij stilletjes verdwijnen. Dus ik ben altijd blij als ik dat telefoontje wel krijg.
Naar zo’n gesprek vertrek ik altijd met open geest en de wil om te luisteren naar de boodschap en te begrijpen wat die inhoudt. Eerst luisteren, dan pas praten. Zo was het ook vandaag. Maar niet zonder eerst te benadrukken dat ik blij ben dat we rond de tafel zitten.
De lat ligt hoger
Mijn gesprekspartner begon met de boodschap dat ze intern besloten hadden de lat wat hoger te leggen. En dat in dat kader ook al de rest moest gezien worden. Prima en begrijpelijk. Stilstaan is achteruitgaan, wegdeemsteren, en dat wil niemand. Ik leg zelf de lat ook af en toe wat hoger voor mezelf dus daarin was ik onmiddellijk mee.
Een paar reportages -of beelden uit reportages- wilden ze graag even bespreken tegen die achtergrond. Ik was blij dat we rond de tafel zaten want het gaf kans tot dialoog. Het stelde me in staat om beeld voor beeld te luisteren naar hun feedback en bepaalde keuzes en problemen te kaderen.
Het werd een boeiend gesprek over de verwachtingen die ze hadden versus de realiteit op het werkterrein. Over de mogelijkheden die renders bieden en de beperkingen van de fotograaf. Over de invloed van de seizoenen en de stand van de zon. Over dingen die voor ons, vanuit ons eigen standpunt evident zijn maar waar de ander niet vertrouwd mee is.
Perfect fit
Het eerste en voornaamste doel is altijd beelden te maken die een perfect fit zijn voor de doelen, doelstellingen en communicatie van mijn klant. Beeld is daarin een belangrijke tool die aandacht verdient. De vraag en het gesprek maakten weer duidelijk dat het goed is om af en toe eens samen te zitten. Want hoe lang een samenwerking ook loopt, hoeveel beelden je ook hebt afgeleverd, je moet af en toe tijd maken om te luisteren of alles nog loopt zoals het hoort. Om te kunnen luisteren naar de kleine en grote problemen die er leven en daar op in te gaan en oplossingen voor te zoeken.
“Dag Steven. … We moeten eens praten over een paar reportages die je afleverde. …” Het is geen boodschap die ik uit de weg ga, het is een kans die ik grijp om samen verder te groeien.