VITO Earth
VITO Earth, een ontwerp van SVR-Architects i.s.m. Architektenburo Jef Van Oevelen
Een paar weken geleden trok ik op vraag van SVR-Architects naar het nieuwe Earth-gebouw dat ze ontwierpen voor VITO.
Het Earth-gebouw is gelegen aan de nucleaire site van Mol. Wanneer het gaat over toegang tot de site en bewegingsvrijheid als fotograaf, weet ik al dat je daar niet toekomt en van start gaat. Zeker niet met een drone. Stap 1 is dan ook alles ruim vooraf plannen zodat de nodige toestemmingen in orde zijn om überhaupt met de drone te mogen opstijgen. Dat wordt altijd gepland inclusief reservedag-voor-slecht-weer zodat er niet opnieuw tijd verloren gaat.
Het weer heb je niet in de hand
De realiteit van die dag volgde de trend van de tijd. Het weer kwam niet overeen met de voorspellingen. Een mooie en zonnige dag werd het niet. Ik kreeg overwegend wolken te zien. Pas op het einde van de dag maakte de zon eindelijk zijn opwachting, maar toen was het ideale moment voor dat gebouw al voorbij. Pluspunt was dan wel dat je onder de verschillende lichtomstandigheden doorheen de dag wel mooi de gevelbekleding zag veranderen. En dat is voor het ontwerp dan ook de reden om voor dat materiaal te kiezen.
Drone vliegen is daar ook een uitdaging. De site van het Earth gebouw is omgeven door streng beveiligde nucleaire sites van het SCK. Deze mogen onder geen beding in beeld. En ook al beperk je de hoogte en is er veel bos rondom, met een drone kijk je al snel verder dan je denkt.
Labo's en beperkingen
Binnen wordt het gebouw overspoeld door daglicht. Ik ontdekte er de mooie mix tussen de warmte van plekken als de cafetariaruimte en de werkplekken en de zakelijkheid van de technische onderzoeksruimtes. Ook zonder woorden of voorkennis voel je als fotograaf hoe complex dergelijke gebouwen zijn. Leidingen voor vloeistoffen, gassen, aanvoer van verse lucht etc, kronkelen zich doorheen het gebouw.
Binnen beelden maken in dergelijke projecten is ook altijd een uitdaging die ik graag aanga. Het is een heel technische omgeving die pas echt tot leven komt wanneer ze in gebruik werd genomen. Met de grote beperking dat heel wat van de geplaatste apparatuur niet in beeld mag. Bedrijfsgeheimen zijn niet bestemd voor de buitenwereld. Het is mijn taak om als fotograaf die gevoeligheid en beperking niet in de weg te laten staan van de beelden die mijn klant wil om zijn rol in het project te illustreren. Bijkomend willen of mogen werknemers meestal ook niet herkenbaar in beeld.
Cafetaria
Met de nodige ervaring en technische expertise kan ik de meeste problemen tijdens dergelijke reportages al het hoofd bieden. Lange sluitertijden lossen het probleem van herkenbaarheid op. Tilt-shift lenzen houden elke rechte lijn ook recht in de opname. En er is het spel met reflecties in het glas die soms net wel gewenst zijn. Voor problemen die tijdens de opnames niet vermeden kunnen worden, bestaat er altijd nog Photoshop.
Maar ook wanneer de opnames afgerond zijn, dienen de nodige uitdagingen zich aan. Zon van ‘s ochtends tot ‘s avonds of wisselende lichtomstandigheden? Klanten willen beelden die coherent zijn in afwerking, ook al verandert de kleur van het materiaal al naargelang het licht. Dronebeelden moeten ook in overeenstemming gebracht worden met de andere beelden. Niet altijd evident want beide camera’s zijn in niets vergelijkbaar. En tot slot moeten dezelfde types ruimtes doorheen het gebouw en de reportage visueel en gevoelsmatig samen blijven passen.
Missie volbracht. Ik ontdekte een nieuw project waar het me bijzonder aangenaam werken lijkt. Een gebouw dat werd ontworpen om zeer functioneel te zijn maar ook nergens kil is.
Archief
Vito Earth staat in beeld en SVR-Architects stuurde de recentste nieuwsbrief inmiddels per post naar de lezers. Ook circuleren de beelden intussen in de virtuele wereld dankzij Ingenium, Structuur en D+H Megatronic AG.
Nieuwsbrief van SVR-Architects met gebruik van mijn beelden